Cijfers

Chronic Immune Disorders (CID’s) vormen een enorm probleem voor de gezondheidszorg, zonder dat dat overigens goed bekend is bij publiek, politiek en zorgverzekeraars. Onderzoek in het UMC Utrecht heeft laten zien dat jaarlijks tenminste 25.000 patienten met een CID behandeld worden en dat deze patienten gemiddeld 5-6 jaar onder behandeling zijn (Erik Hack, Hoofd Infection & Immunology Center UMC Utrecht). Als deze getallen doorgetrokken worden naar andere academische en perifere ziekenhuizen, dan zijn er in Nederland minimaal een miljoen patienten met een CID. Dit is in overeenstemming met de statistieken in Nederland van een aantal CID’s. Studies naar de incidentie en prevalentie van CID’s in de afgelopen decennia laten zien dat in de Westerse wereld 5%–10% van de bevolking aan een CID lijden (El-Gabawawy H et al., Epidemiology of immune-mediated inflammatory diseases: incidence, prevalence, natural history, and comorbidities. J Rheumatol Suppl 2010 May;85:2-10).

Waarom is dit niet breed bekend?

De onbekendheid met dergelijke cijfers is vermoedelijk te wijten aan het feit dat CID’s altijd als aparte ziekten worden gezien, en in de klinische praktijk derhalve altijd de nadruk op de verschillen tussen deze ziekten heeft gelegen. Er is dus sprake van een omgekeerde situatie als die bij kanker. Klinisch wordt bij kanker de nadruk juist gelegd op het gemeenschappelijke van allerlei vormen van kanker. Er bestaat zelfs een klinische specialisme gericht op die gemeenschappelijke processen en de behandeling ervan, namelijk de oncologie. Het publiek kent die groep ziekten onder de gemeenschappelijke term kanker. Een dergelijke benadering met de nadruk op het gemeenschappelijke bestaat helaas (nog) niet voor CID’s. Daar wordt in de kliniek juist de nadruk gelegd op de verschillen tussen die ziekten, en bestaat er geen specialist – de ‘inflammoloog’ of klinische immunoloog – voor de gemeenschappelijke onderliggende ontstekingsmechanismen en de behandeling daarvan. Dus alhoewel de immunoloog als wetenschapper wel een begrip is, is dit niet het geval in de kliniek, waar de behandeling van de patiënten plaatsvindt.

De impact is veel groter dan gedacht

Voor de verschillende CID apart wordt vaak gedacht dat de maatschappelijke en persoonlijke impact die deze ziekten hebben, beperkt is. Je gaat er immers niet dood aan, je kunt ermee leren leven, het gaat om een beperkt aantal patiënten, enzovoort. Maar niets is minder waar. Je kunt wel degelijk overlijden aan een CID, patiënten met CID hebben onder andere een verhoogd risico op hart en vaatziekten. Daarbij dient bedacht te worden dat patienten met een CID vaak jarenlang met soms agressieve dan wel hele dure geneesmiddelen behandeld moeten worden, terwijl die behandeling lang niet altijd effectief is en patient dus maar met zijn of haar handicap moet zien te leven.

100.000-300.000 patienten
Constitutioneel eczeem
Reumatoide arthritis
>300.000 patienten
Asthma
COPD
Contact Eczeem
Tabel: Enkele chronisch inflammatoire aandoeningen in Nederland met prevalentie >100.000 patienten (bron: nationaalkompas.nl)

Growth of Chronic Diseases

Comments are closed